นักประดาน้ำกับชาวประมง

นักประดาน้ำกับชาวประมง

จู่ๆ นักประดาน้ำคนหนึ่งหายสาบสูญไปเฉยๆ
นานหลายปีจนทุกคนคิดว่าเขาไม่กลับมาแล้ว
ครอบครัวจัดพิธีศพที่ไม่มีศพอย่างเรียบง่าย
และพยายามลืมเขาเสีย

วันหนึ่ง
ชาวประมงขี้เมาพบนักประดาน้ำว่ายใกล้ชายฝั่ง
นักประดาน้ำบอกว่าขึ้นฝั่งไม่ได้
ชาวประมงถามว่าทำไม

เพราะหายใจใต้น้ำนานเกินไป เขาตอบ ฉันลืมวิธีหายใจบนบกเสียแล้ว
เขาเล่าว่าหลายปีมานี้ เขาว่ายน้ำเร็วเพราะเรียนรู้จากปลา
เขาหายใจใต้น้ำตลอดเวลาเพราะล่วงรู้ความลับจากนางเงือก
เงือกมีผู้ชายไหม ชาวประมงสงสัย แต่ตัดสินใจไม่ถาม
กลับมาบ้านต้องการอะไร เขาถามสิ่งที่อยากรู้รองลงมา

นักประดาน้ำกลับมาด้วยสงสัย
ช่วงที่ผ่านมาจะมีใครพูดถึงเขาบ้างไหม, อย่างไรบ้าง
ชาวประมงนึกสักพักก่อนล้อเล่นตอบ
มีสิมี (หัวเราะ) ทุกทีที่เด็กลงเล่นน้ำ ผู้ใหญ่จะห้ามปรามว่าระวังนักประดาน้ำจะมาเอาตัวไป
ทันใด ชาวประมงนึกถึงสิ่งที่ไม่ควรจะพูดขึ้นได้ หันกลับไปพบเพียงอุปกรณ์ดำน้ำ
ถังออกซิเจนและสกูบ้าถูกลอยทิ้งไว้ข้างกาบเรือ

ชาวประมงนำสองสิ่งนั้นไปวางบนป้ายหลุมศพ
ครอบครัวเขาลบ “นักประดาน้ำ” ออกจากคำตามข้างท้ายชื่อ

หลายปีต่อมา
การดื่มสุราก่อนออกทะเลกลายเป็นข้อห้ามของชาวประมง
เรื่องเล่าสืบกันมาว่ามีคนพบปลาหน้าตาคล้ายมนุษย์ดำผุดดำว่ายร้องไห้ใกล้กาบเรือ
ใครๆต่างพากันลืมไปแล้วว่า นามสกุลนักประดาน้ำเป็นชื่อหมู่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่
มีเพียงเพลงพื้นบ้านยังขับขานริมหาดแว่ว “ระวังนะระวัง เงือกตัวผู้จะเอาตัวเด็กดื้อลงทะเลไป”

ทะนาคาน
27-9-54

รูปภาพ | ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s